Դերենիկ Դեմիրճյան — «Հայը». Վերլուծություն​

Դերենիկ Դեմիրճյան
Արդեօք մի բան հասկանում՞ եք Հայից…Որքան՜ տարօրինակ, հանելուկային արարած։ Որքան՜ խաբուսիկ։ Երևույթը, ոչ՛ ինքը։ Բայց և ին՞ չ է ինքը, իր նկարագիրը։ Զուր՛ աշխատանք. որոնում ես իր ինքնութիւնը, գտնում, բայց և իսկոյն տեսնում ես, որ դա էլ նորից երևոյթ էր։ Անհանգիստ դէմք ունի, չի թողնում՝ նկարես։ Իր ցեղային պատկերն էլ տարօրինակ է։ Թվով գրեթէ ամենափոքրն է, տառապանքով՝ ամենամեծը, ժամանակով ամենահինն է, վիճակով՝ ամենից անփոփոխը։ Ամենից աննպաստը իր երկրի դիրքն է, ինքը ամենից՛ յամառ կառչեց նրան։ Որքան՜ անյոյս է թւում իր ապագան, բայց և որքան՜ յուսացող է նա։ Ասենք՝ իր կեանքում երկու բան բնաւ չտեսաւ. մէկ՝ բախտ, մեկ էլ`յուսահատութիւն։ Ինչպես՞ ճանաչես նրան, ինչպես՞ չափես։ Իր չափը չափազանցն Է. զարմանալ՜ ի յավասարակշռոութիւն, որ ծայրահեղութեան մէջն է։ Ապա նայիր, սա է՞ հայը. այս չարչին, այս բուրժուան. Արարածներից ամենագծուծը և անասանուններից ամենակուշտը։ Այսքան անխնայ ստորացնել իրան՜ … կարող՞ է սա չափել աշխարհիս բարձր բաները իր գրւանքով և արշինով։ Հանրօգուտ գործի՝ և ոչ մի գրոշ։ Բայց մի օր էլ տեսար՝ մեռաւ ու ողջ կարողութիւնը կուտակեց հասարակութեանը։ Դէ գնա իմացիր՛ , թէ ինչ մարդ էր…

Վերլուծություն​
Ինչպես կարողեմ բնութագրել Հայերին,նրանց կյանքը:Նրանք ունեցել են դժվարին կյանք,բայց անկոտրուն ոգի:
Ես կարդացի Դ.Դ. Հայը պատմվածքը:Նա այս պատմվածքը գրել է 1920թ. Եղեռնից  հքինգ տարի հետո:Պատմվածքում Դ.Դ. նկարագրում է  Հայերին,թե նրանք ինչքան բարի,ազատասեր և ազնիվ մարդիկ են:Թե նրանք ինչպիսի կյանքով են ապրել,որ խիզախ սիրտ են ունեցել,որ թեկուզ    թուրքերը կոտորեցին 1.500.000      հայի, բայց միևնույն է հայը արծվի նման մնաց հզոր:Մենք հայերս միշտ հիշում ենք այդ կոտորածը,ցավը,որ երբեկ չի մոռացվի:Հայերը ունեն շատ խոր վերք,նրանց աչքերում կա թախիծ:Եթե թուրքը պատերազմում վախից թաքնվում է իր ծնողի թիկունքի ետևում, ապա հայը իր ծնողին պաշտպանում է իր թիկունքի ետևում:
Դժվար չէ համեմատել այն  ժամանակաշրջանի հայերին, այսօրվա հայերի հետ:Կան շատ բաներ,որ դեռ հայերի սրտերում ապրում են,քաջությունը, անվախությունը,բարիությունը, երբեկ թշնամուն վնաս չեն պատճառի, եթե ինքը թշնամին դա չանի:
Հայը պատերազմ և արյուն թափել չի սիրում,մենք խաղաղասեր ազգ ենք:Մենք հայերս բարի,հոգատար  սիրտ ունենք:Եվ ինչպես Դ.Դ.-ն է ասում՝«Թվով,գրեթե ամենափոքրն ենք, բայց և տառապանքով՝ամենամեծը, ժամանակով՝ ամենահինն ենք,վիճակով՝ամենից ամփոփոխը:
Եվ հիմա մենք չենք կարողանում պահել մեր երկիրն ինչպես առաջ:
«Ուր հեղափոխություն՝այնտեղ Հայություն»:
Հայերը ինչպես առաջ հիմա նույնպես դանդալոշ և խոնարհ ազգ են:Հային լավ բարի խոսքերով կարող են խաբել, թալանել:
Ուղղակի մենք հայերս շատ ներողամիտ ազգ ենք:
Եվ ես սիրում եմ իմ երկիրը,ամեն մի հայ պետք է սիրի և հպարտանա հայ լինելով:
«Եթե դուք սիրում եք կյանքը,ես սիրում եմ կյանքից ավելի թանկ բան՝ «Ազատությունը»-Դ.Դ.​
Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s